tag:blogger.com,1999:blog-19158720950203844192011-04-22T07:20:27.525+04:00കനവുകളും നിനവുകളും പൊഴിയുന്ന ജീവിത വീഥിയിലൂടെ...Chinnushttp://www.blogger.com/profile/00745425381165869040noreply@blogger.comBlogger201100tag:blogger.com,1999:blog-1915872095020384419.post-66315085403145754962008-05-03T15:13:00.012+04:002008-05-04T15:51:18.861+04:00നീയെന്റെ പുണ്യം തന്നെയാണ്...<br /><br />ഇത്രയേറെ വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കുശേഷം നിന്നെ ഇവിടെ ഈ മരുഭൂമിയില്‍ വച്ചു കാണുമെന്ന് ഒരിക്കല്‍‌പോലും വിചാരിച്ചിട്ടില്ല... ഫോണിലൂടെ എന്നെ തേടിയെത്തിയ ആ ശബ്ദം എനിക്കിത്രമേല്‍ പ്രിയമുള്ളതാകുമെന്നും കരുതിയിരുന്നില്ല... ഓരോ സമാഗമങ്ങളും എന്നെ നിന്നിലേക്ക് ഒരുപാട് അടുപ്പിക്കുന്നു...<br /><br />നിന്നെ വെറുതെ ദേഷ്യം പിടിപ്പിക്കാന്‍ ഒരുങ്ങുന്നതും ഒടുക്കം പിണക്കം നടിക്കുന്നതുമൊക്കെ നീ വെറുതെയെങ്കിലും എന്നെ നുള്ളി നോവിച്ചെങ്കില്‍... എന്റെ കവിളിലെങ്കിലും നീ പതിയെ നുള്ളിനോവിച്ചെങ്കില്‍...<br /><br />ഒരുപാട് വിലക്കുകള്‍ക്കും വിലങ്ങുകള്‍ക്കുമിടയിലും നമ്മളൊരുപാട് അടുക്കുന്നു... ഒരുപാട് സ്നേഹിക്കുന്നു... ജീവിക്കുന്നു...<br /><br />ഞാന്‍ കാത്തിരുന്നത് നിന്നെ തന്നെയാണ്... എന്റെ തെറ്റുകളും കുറ്റങ്ങളും പൊറുക്കാനും, സഹിക്കാനുമൊക്കെ സന്‍‌മനസ്സുള്ള നിന്നെ... ഞാന്‍ എങ്ങിനെയാണൊ അങ്ങിനെ എന്നെ സ്നേഹിക്കാന്‍ കഴിയുന്ന നിന്നെ...<br /><br />ഈ ലോകത്തിന്റെ കളങ്കം കണ്ടു മരവിച്ച മനസ്സില്‍ നീ തിമിര്‍ത്തു പെയ്യുകയാണ്... വേഗമേറിയ ഈ ലോകത്തില്‍ നിശ്‌ചലമായ എന്റെ പാദങ്ങള്‍ക്ക് നീ ചലനം നല്‍കി... നിന്റെ ഒരോ ശ്വാസവും എനിക്ക് ആശ്വാസമാകുന്നു...<br /><br />ജീവിതത്തിലെ ഒരു ചോദ്യത്തിനു മുന്നിലും നീ പതറാതിരിക്കട്ടെ... നിനക്ക് ഉത്തരമില്ലാതാകുമ്പോള്‍ തളരുന്നത് ഞാനാണെന്ന് നീ അറിയുക... നീയില്ലാതെനിക്കു ജീവനില്ലെന്നും അറിയുക...<br /><br />നീ മാത്രമാണ് സത്യം... നീ മാത്രം....<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1915872095020384419-6631508540314575496?l=nomparam.blogspot.com' alt='' /></div>Chinnushttp://www.blogger.com/profile/00745425381165869040noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-1915872095020384419.post-91948475590791222302007-05-30T09:41:00.003+04:002008-03-12T14:01:39.742+04:00<p><strong><span style="font-size:180%;">ഓര്‍മ്മയില്‍ പൊഴിയുന്ന ഇലകള്‍...</span></strong></p><br /><p>വഴിവക്കിലെ മരത്തില്‍ നിന്നും പൊഴിയുന്ന ഓരോ ഇലയും നോക്കിനില്‍ക്കെ മനസ്സിലോടിയെത്തിയത് ഹൃദയത്തിന്റെ കോണിലെങ്ങോ മയങ്ങിക്കിടക്കുന്ന സുഹൃത്തുക്കളെയാണ്. എന്റെ ജീവിതത്തിലൂടെ കടന്നുപോയ ഒരുപാട് സുഹൃത്തുക്കള്‍... വിദ്യാഭ്യാസമായിട്ടും ജോലിയായിട്ടും മറ്റുമൊക്കെ അകലങ്ങളിലേക്കു പോകേണ്ടിവന്നവര്‍... ഒരു ഫോണ്‍ സംഭാഷണത്തിലും ആശംസാകാര്‍ഡുകളിലുമൊക്കെയായി ഒതുങ്ങുന്നവര്‍... പിന്നെയും വന്നു പുതിയ കൂട്ടുകാര്‍... തിരക്കിനിടയില്‍ സംസാരിക്കാന്‍ കഴിയാതെയും, വിളിക്കാന്‍ ശ്രമിക്കാതെയും അകന്നുപോയവര്‍... ഇലകള്‍ പൊഴിയും പോലെ... ഇല പൊഴിയും പോലെ ജീവിതത്തില്‍ നിന്നും പൊഴിഞ്ഞുപോവുകയല്ലെ? </p><p align="justify">ഓരോ ശിശിരത്തിലും മരങ്ങള്‍ ഇലകള്‍ പൊഴിച്ചുതുടങ്ങും. വൈകിയാണെങ്കിലും എല്ലാ ഇലകളും പൊഴിയും. ഒടുവില്‍ ഒരു ശീതകാലമത്രയും തനിച്ചാവുന്ന മരം... തണുപ്പില്‍ ആശ്രയമാവേണ്ടിയിരുന്ന ഇലകളൊക്കെയും പൊഴിഞ്ഞുപോവുന്നതെന്തെ? അത്യാവശ്യ ഘട്ടത്തില്‍ തിരിഞ്ഞുനോക്കുംബോള്‍ കൂട്ടുകാരും മറഞ്ഞുപോവുന്നതെന്തെ? </p><p align="justify">ഇതാണ് ജീവിതം... ഇലകള്‍ തളിര്‍ക്കുകയും പൊഴിയുകയും ചെയ്യും‌പോലെ സുഹൃത്തുക്കളും വന്നും പോയും ഇരിക്കും... അതുകൊണ്ടുതന്നെ എനിക്കിഷ്‌ടം ആ പഴയ തോഴരെയാണ്. ഇണക്കങ്ങളും, പിണക്കങ്ങളും പൊട്ടിച്ചിരികളും സമ്മാനിച്ചവരെ... ജീവിതത്തിലെ ഓരോ നിമിഷവും നിറച്ചാര്‍ത്തണിയിച്ചവരെ... ജീവിതം രാഗലോലമാക്കിയവരെ... </p><p align="justify">വൈകി വന്ന വസന്തമാണെങ്കിലും ഞാനിന്നു നീ ഓര്‍ക്കുന്നു...<br /><br />ഒട്ടും നിനച്ചിരിക്കാതെയാണ് നീ വന്നെത്തിയത്. ചാറ്റിനുള്ള (chat) അനുമതി തേടിവന്ന നിന്നെ സ്വീകരിക്കും‌ബൊഴും ഇത്രയും നല്ലൊരു സുഹൃത്താവുമെന്നു കരുതിയില്ല. നിനക്കെന്റെ വാക്കുകളോടും എനിക്കു നിന്റെ ജോലിയോടും തോന്നിയ കൌതുകം സൌഹൃദത്തിനു വഴിമാറി. നീയെനിക്കു വേണ്ടി സൌഹൃദത്തിന്റെ ദീപങ്ങള്‍ തെളിയിച്ചു. എന്റെ സുഖവും ദു:ഖങ്ങളും നീ പങ്കുവെക്കുന്നു. വെറുമൊരു ഫോണ്‍ കോളിലൊ ആശംസാവാക്കുകളിലൊ ഒതുങ്ങാത്ത സൊഹൃദം... തിരക്കുകള്‍ക്കിടയിലും നീ ഈ സൌഹൃദത്തിനു വേണ്ടി സമയം കണ്ടെത്തുന്നു. ഓരുപാടൊന്നും അറിയില്ലെനിക്കു നിന്നെക്കുറിച്ച് എങ്കിലും നീ ജീവിതാന്ത്യം വരെ സുഹൃത്തായ് നീ‍ ഉണ്ടാകുമെന്നു ഞാന്‍ ആശിക്കുന്നു... നീ തിരികൊളുത്തിയ ഈ ദീപം ജ്വലിക്കട്ടെയെക്കാലവും... നിന്റെ സൌഹൃദം എക്കാലവുമെനിക്കു പ്രിയമുള്ളതാണ്...</p><p align="justify">അതുകൊണ്ടുതന്നെ ഇലകള്‍ പൊഴിക്കുന്ന മരത്തിന്റെ വിഹ്വലതകളും പേറി ഞാനും...<br />ഞാനാകും മരത്തിലെ അവസാനത്തെ ഇല... കൊടുംകാറ്റിലും, കോരിച്ചൊരിയുന്ന മഴയിലും പിന്നെ പുലര്‍‌മഞ്ഞിലും പൊഴിയാത്ത ഒരില... ഋതുക്കളോരോന്നും കടന്നുപോകും‌ബൊഴും പൊഴിയാത്ത ഒരില... ഈ മരത്തിലെ ഏറ്റവും ഒടുവിലത്തെ ഇല... </p><p align="justify">ഓര്‍ക്കുന്നു ഞാനിന്നു നിന്നെ... പൊഴിഞ്ഞുപോവരുതെന്റെ ജീവിതത്തില്‍ നിന്നും നീ... </p><p align="justify">ഇലകള്‍ പൊഴിയും പോലെ എന്നില്‍ നിന്നു നീയും പൊഴിഞ്ഞുപോകുമോ???<br /><br /><br /><strong>എന്നെന്നും സ്നേഹപൂര്‍വ്വം...</strong><strong><br />ചിന്നു</strong></p><p><strong></strong></p><br /><br /><p></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1915872095020384419-9194847559079122230?l=nomparam.blogspot.com' alt='' /></div>Chinnushttp://www.blogger.com/profile/00745425381165869040noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-1915872095020384419.post-70303606488751876052007-05-27T17:07:00.000+04:002007-05-27T17:08:21.798+04:00<strong><span style="font-size:180%;">സൌഹൃദം...</span></strong><br /><br />കൈ കോര്‍ത്തേറെ ദൂരം ചെല്ലാം നമുക്കൊന്നായ്...<br />ഈ മരുഭൂമിയിലെന്നും മഴയായ് പെയ്യാം...<br />കുളിരേകും മഞ്ഞായ് പൊഴിയാം...<br />മനം കുളിര്‍ക്കാന്‍ മലരായ് വിരിയാം...<br />മധുനുകരാന്‍ പൂമ്പാറ്റകളാവാം...<br />മണമായ് പടരാം...<br />സാന്ത്വനമേകും കാറ്റായ് തലോടാം...<br />സുഖദു:ഖങ്ങളൊക്കെയും പങ്കുവെക്കാം...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1915872095020384419-7030360648875187605?l=nomparam.blogspot.com' alt='' /></div>Chinnushttp://www.blogger.com/profile/00745425381165869040noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-1915872095020384419.post-17615490324699647772007-05-24T11:10:00.000+04:002007-05-27T17:05:55.262+04:00<strong><span style="font-size:180%;">പ്രണയത്തിന്‍ ഓര്‍മ്മക്കായ്...</span></strong><br /><br />എന്നോ എപ്പൊഴോ തോന്നിയൊരിഷ്‌ടം...<br />ഒരു പൂവു മാത്രം ചോദിച്ച കൂട്ടുകാരിക്ക് ഒരു പൂക്കാലം പകരം തന്ന സ്നേഹം...<br />ആകാശം കാട്ടാതെ പുസ്‌തകത്താളിലൊളിപ്പൊച്ചൊരു മയില്‍‌പ്പീലിപോലെ...<br />പറയുവാനേറെ ആശിച്ചിട്ടും പറയുവാന്‍ കഴിയാതെ മനസ്സ് വിങ്ങിനിന്ന നിമിഷം...<br />തൂലികത്തുമ്പില്‍ നഷ്‌ടമായ വാക്കുകള്‍...<br />കവിള്‍ത്തടത്തിലൂടൊഴുകിയൊലിച്ച കണ്ണുനീര്‍ത്തുള്ളികള്‍...<br />ഉറക്കമില്ലാത്ത രാത്രികള്‍...<br />ഒടുക്കം...<br />ഒരു ഓര്‍മ്മ മാത്രമായ് മാറിയ പ്രണയത്തിന്‍ ഓര്‍മ്മക്കായ്...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1915872095020384419-1761549032469964777?l=nomparam.blogspot.com' alt='' /></div>Chinnushttp://www.blogger.com/profile/00745425381165869040noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-1915872095020384419.post-90566099506040195642007-05-21T08:39:00.000+04:002007-05-27T17:06:19.217+04:00<strong><span style="font-size:180%;">നൊമ്പരം<br /></span></strong><br />ആശതന്‍ മണിഗോപുരമൊക്കെയും<br />തകര്‍ന്നുവീണിട്ടും<br />ജന്മങ്ങളിനിയും നാം കാണാന്‍<br />കൊതിക്കുന്നു<br />സ്വപ്‌നങ്ങള്‍ കൊണ്ടു നാം കൊട്ടാരം<br />പണിയുന്നു<br />വ്യര്‍ത്ഥമാണെങ്കിലുമാശതന്‍ പൊന്‍‌തിരി<br />തെളിയിക്കുന്നു<br />ഉള്‍പ്പൂവിലൊളിച്ചുവച്ചൊരാ നൊമ്പരങ്ങളു-<br />മുണരുന്നു<br />മനസ്സില്‍ നിന്‍ മുഖം ചേതനയോടെ<br />വിളങ്ങുന്നു<br />നിന്നിലെയെന്‍ സുഖവും സ്വപ്‌നങ്ങളും<br />പൂവിടുന്നു<br />മലരേ നീ മനസ്സിലൊരായിരം മഞ്ഞുതുള്ളിയായ്<br />പെയ്‌തിറങ്ങുന്നു<br />ഒരുനാളും തോരാത്ത നൊമ്പരമായി നീയെന്നില്‍<br />ലയിച്ചിടുന്നു...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1915872095020384419-9056609950604019564?l=nomparam.blogspot.com' alt='' /></div>Chinnushttp://www.blogger.com/profile/00745425381165869040noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1915872095020384419.post-35641281038147993382007-05-13T08:47:00.000+04:002007-05-13T10:16:48.041+04:00<div align="justify"><strong><span style="font-size:180%;">അമ്മ അറിയാന്‍...</span></strong><br /><br /><br /><strong>13/05/2007</strong><br /><strong>ദുബൈ</strong><br /><br /><br />സ്നേഹംനിറഞ്ഞ അമ്മ അറിയാന്‍...<br /><br />ഇവിടെ എനിക്കു സുഖമാണ്‌. അമ്മയ്‌ക്കും സുഖമാണെന്നു വിശ്വസിക്കുന്നു. അമ്മ അടുത്തുള്ളപ്പോള്‍ ഒരിക്കലും അമ്മയുടെ സുഖവിവരങ്ങള്‍ ഞാന്‍ അന്വേഷിച്ചിട്ടില്ല. നമ്മള്‍ ഒന്നിച്ചാണല്ലൊ താമസം, അതുകൊണ്ടായിരിക്കും ഞാന്‍ അമ്മയുടെ സുഖവിവരങ്ങള്‍ തിരക്കാതിരുന്നതു.<br /><br />ഇന്നു അമ്മയുടെ ദിവസമാണ്. ഇന്നെങ്കിലും എനിക്ക് അമ്മയുടെ മാത്രം മോളായിരിക്കണം. അഛ്ചനോട് അമ്മ എന്നും പരാതി പറയാറില്ലെ, “ നിങ്ങളുടെ മോള്‍ക്ക് എന്നോട് തീരെ സ്നേഹമില്ലാന്നു”.<br /><br />അമ്മേ... എനിക്കമ്മയോട് ഒരുപാട് സ്നേഹമുണ്ട്. പക്ഷെ ഞാന്‍ അതൊന്നും പ്രകടിപ്പിക്കാറില്ലെന്നാണ്‌ തോന്നുന്നത്. പറയുംബോള്‍ ഞാന്‍ അഛ്ചന്റെ മോളാണ് പക്ഷെ അഛ്ചനോടും അമ്മയോടും ഒരുപോലെ സ്നേഹമാണു. അമ്മയെ വെറുതെ ദേഷ്യം പിടിപ്പിക്കാന്‍ വേണ്ടി ഒരോന്ന് ചെയ്യും എന്നല്ലാതെ അമ്മയോട് സ്നേഹക്കുറവൊന്നുമില്ല...<br /><br />അമ്മേ, അമ്മയ്‌ക്കു ഓര്‍മ്മയുണ്ടോ അമ്മ എന്നെ ആദ്യമായി തല്ലിയത് ? അതുനു മുമ്പും തല്ലിയിട്ടുണ്ടാകും പക്ഷെ എന്റെ ഓര്‍മ്മയിലെ ആദ്യത്തെ തല്ല് അതു ഞാന്‍ രണ്ടാം ക്ലാസ്സില്‍ പടിക്കുംബോഴാണ്. അന്നു നല്ല മഴയുള്ള ദിവസമായിരുന്നു. സ്‌കൂളില്‍ നിന്നു ഉച്ചയ്‌ക്കു ചോറുണ്ണാന്‍ വേണ്ടി ഞാനും കണ്ണനും വന്നു. ഭക്ഷണം കഴിച്ചുവന്ന് മുറ്റത്തും പറമ്പിലും നോക്കിയപ്പൊ നിറയെ വെള്ളം, നല്ല മഴയും. കണ്ണനെ കാണാതെ ബാഗും കുടയും ഒളിപ്പിച്ചു വച്ചു, ഞാനും ഒളിച്ചു. ഒടുക്കം അവന്‍ പോയെന്നു കണ്ടപ്പോള്‍ മുറ്റത്തിറങ്ങി. തുമ്പു കടന്നപ്പൊഴേക്കും മുട്ടോളം മഴവെള്ളം. ഹായ് എന്തു രസം... മഴ നനഞ്ഞ് വെള്ളത്തില്‍ കളിക്കുന്നതിനിടയില്‍ എന്റെ പുറം‌പൊളിച്ചുകൊണ്ട് അമ്മയുടെ അടി “ടപ്പോ”. അന്നു അമ്മയെന്നെ ഒത്തിരി തല്ലിയിരുന്നു. അപ്പൊ അമ്മയോട് എനിക്കു വല്ലാത്ത ദേഷ്യം തോന്നിയിരുന്നു. പക്ഷെ ഇന്ന് അതോര്‍ക്കുമ്പോള്‍... ഒത്തിരി സന്തോഷമുണ്ട്. എനിക്കു പനിപിടിച്ചാലോയെന്നു കരുതിയല്ലെ അമ്മയെന്നെ തല്ലിയതു. അന്നു എന്നെ തല്ലിയിട്ട് എനിക്കാണൊ കൂടുതല്‍ വേദനിച്ചതു അതോ അമ്മയ്‌ക്കാണൊ? അമ്മക്കു തന്നെയാവും അല്ലെ? അതുകൊണ്ടല്ലെ രാത്രിയില്‍ ഞാന്‍ ഉറങ്ങിയെന്നു കരുതി എന്റടുത്ത് വന്നിരുന്നതും എന്റെ കവിളത്ത് ഉമ്മ വെച്ചതും പിന്നെ എന്റെ കൈയ്യും പുറവുമൊക്കെ തടവിയതും. അപ്പൊ അമ്മ കരഞ്ഞിരുന്നു അല്ലെ?<br /><br />അമ്മേ... അമ്മയൊരിക്കലും കരയല്ലെ... അഛ്ചനും അമ്മയും കരയുന്നതാണ് എന്റെ ഏറ്റവും വലിയ സങ്കടം.<br /><br />അമ്മേ... സ്‌കൂളില്‍ നിന്നും സമ്മാനങ്ങള്‍ വാങ്ങി വന്നാലും അമ്മയുടെ കണ്ണു നിറയുന്നത് ഞാന്‍ കണ്ടിട്ടുണ്ട്. അതെന്താ അങ്ങനെ? സന്തോഷം കൊണ്ടാണോ? സന്തോഷം വരുമ്പൊ ചിരിക്കൂവല്ലെ വേണ്ടതു?<br /><br />അറിഞ്ഞും അറിയാതെയും ഒരുപാട് തെറ്റുകള്‍ ഞാന്‍ അമ്മയോട് ചെയ്‌തിട്ടുണ്ട്. അമ്മ ഒരിക്കലുമെന്നെ ശപിക്കില്ലെന്നറിയാം എങ്കിലും മാപ്പ്... മാപ്പ്...<br /><br />എന്നെന്നും സ്നേഹപൂര്‍വ്വം...<br />അമ്മയുടെ സ്വന്തം...<br />(ഷിംന മോള്‍)</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1915872095020384419-3564128103814799338?l=nomparam.blogspot.com' alt='' /></div>Chinnushttp://www.blogger.com/profile/00745425381165869040noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-1915872095020384419.post-50924356361464511772007-05-09T16:37:00.000+04:002007-05-09T16:41:05.970+04:00<strong><span style="font-size:180%;">സ്നേഹം...</span></strong><br /><br />ഇതെന്റെ വരണ്ടകാലം...<br />ഇലകള്‍ പൊഴിഞ്ഞ ഒരു വന്മരം‌പോലെ<br />ആശകളൊക്കെയും പൊഴിച്ചു ഞാനും...<br />എന്റെ ഏകാന്തതയക്കൊരു വിരാമമെന്നപോലെ<br />കാലൊച്ചയില്ലാതെ നീ വന്നണഞ്ഞു<br />മിഴികളില്‍ സ്നേഹമൊളിപ്പിച്ച ഒരു വെള്ളരിപ്രാവായ്<br />മൃതിയടഞ്ഞൊരെന്‍ ചിന്തകള്‍ക്കു നീ പുതുജീവന്‍ നല്‍കി...<br />ആശകള്‍ പൊട്ടിമുളക്കുന്നു...<br />പകലിന്റെ വന്യമാം ചൂടിനിടയിലും<br />ആശ്വാസമായി നിന്‍ മധുമന്ദഹാസം<br />കൂരിരുട്ടില്‍ കൂട്ടായ് നിന്റെ സാമീപ്യവും<br />നിശബ്ദമായ എന്റെ ലോകത്തില്‍ നീ സംഗീതമായ്<br />വറ്റിവരണ്ട ഭൂമിയില്‍ പുതുമഴപോലെ<br />നീ പെയ്‌തു എന്നിലും...<br />നീ എനിക്കു നല്‍കുന്നതു സ്നേഹത്തിന്റെ ഒരു പെരുമഴക്കാലമാണ്...<br />സ്നേഹത്തിന്റെ പെരുമഴക്കാലം...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1915872095020384419-5092435636146451177?l=nomparam.blogspot.com' alt='' /></div>Chinnushttp://www.blogger.com/profile/00745425381165869040noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-1915872095020384419.post-55148923466675160972007-04-29T08:21:00.000+04:002007-04-29T10:21:00.311+04:00<div align="left"><strong><span style="font-size:180%;">ഫെമിനയ്‌ക്കും ലതീഷിനും വിവാഹമംഗളാശംസകള്‍...</span></strong><br /><strong></strong><br />ഇന്ന് 29 ആപ്രില്‍ 2007, 11:30 നും 12:00 നും ഇടയ്‌ക്കുള്ള ശുഭമുഹൂര്‍ത്തത്തില്‍ വിവാഹിതരാവുന്ന ഫെമിനയ്‌ക്കും ലതീഷിനും എന്റെയും കുടും‌ബത്തിന്റെയും സുഹൃത്തുക്കളുടെയും എല്ലാവിധമംഗളാശംസകളും നേരുന്നു...<br /><br />ഫെമിനയെക്കുറിച്ചോര്‍ക്കുംബോള്‍ മനസ്സില്‍ ഓടിയെത്തുന്നത് നമ്മുടെ യുവഗായകന്‍ ഫ്രാങ്കോ പാടിയ ഒരു പാട്ടിന്റെ വരികളാണ്.<br /><br /><strong>“കളിക്കൂട്ടുകാരി... കളിക്കൂട്ടുകാരി... </strong><br /><strong>ഒന്നും മറന്നില്ല ഞാന്‍...”</strong><br /><br />ഫെമിന- എന്റെ അയല്‍‌വാസിയും കളിക്കൂട്ടുകാരിയുമാണ്. ഒന്നിച്ച് ഒരുപാത്രത്തില്‍ ഉണ്ടിട്ടുണ്ട്, ഒരേ പായയില്‍ കിടന്നുറങ്ങിയിട്ടുണ്ട്. വഴക്കിട്ടിട്ടുണ്ട്, നുള്ളി നോവിച്ചിട്ടുണ്ട്. പിന്നെ എല്ലാ ശനിയാഴ്‌ച്ചയും അമ്പലത്തില്‍ പോയിരുന്നതും ഞങ്ങളൊരുമിച്ചാണ്. ഞങ്ങളൊന്നിച്ച് തെയ്യം കാണാന്‍ പോയിട്ടുണ്ട്. പത്താം തരത്തിലെ പരിക്ഷ സമയത്ത് അവളെന്റെ വീട്ടിലായിരുന്നു. ഞങ്ങള്‍ ഒന്നിച്ചെഴുന്നേല്‍ക്കും ഒന്നുച്ച് കട്ടന്‍ കാപ്പി കുടിക്കും പിന്നെ ഒന്നിച്ച് പടിക്കാനിരിക്കും. ഇത്തിരി പിശുക്കും കുശുമ്പും പിന്നെ ഒത്തിരി സ്നേഹവും... അതാണെന്റെ ഫെമിന.....<br /><br />എന്റെ കാര്യത്തില്‍ അവളെന്നും സ്വാര്‍ത്ഥയായിരുന്നു. ഞാന്‍ അവളെ സ്നേഹിക്കുന്നില്ല അവഗണിക്കുന്നു എന്നൊക്കെയായിരുന്നു അവളുടെ പരാതി. ഒരുപക്ഷെ അവള്‍ക്ക് സഹോദരങ്ങളൊന്നും ഇല്ലായിരുന്നതുകൊണ്ടാകാം എന്നെ വലിയ കാര്യമായിരുന്നു. ഞാന്‍ അവളോട് മിണ്ടാതിരിക്കുംബോള്‍ അവളെന്നോടു പറയാറുള്ളത് ഞാനിന്നുമോര്‍ക്കുന്നു...<br /><br />“ എണേ നീയെന്നെ അവോയ്‌ടന്‍സ് ഓഫ് ആന്‍ ഓര്‍ഗനൈസേഷന്‍ ആക്കുവാ അല്ലേ? (avoidance of an organisation)”<br />ഇതവളുടെ സ്ഥിരം ഡയലോഗാണ്. ഒത്തിരി പരിഭവവും ഇത്തിരി ഹാസ്യവും കലര്‍ന്ന സംസാരം...<br /><br />ഫെമിന നിന്നെ ഞാ‍ന്‍ ഒരുപാട് മിസ്സ് ചെയ്യുന്നു... നിന്റെ ചിരിയും കളിയും തമാശകളും... പിന്നെ നിന്നോടൊപ്പം പങ്കിട്ട ഓരോ നിമിഷങ്ങളും...<br /><br />അവധിക്കു നാട്ടിലെത്തുംബോള്‍ +2 വരെ കളിച്ചിരുന്ന കണ്ണുപൊത്തികളിയും, പാവാച്ചി വച്ചുള്ള കളിയും, ചോറും കറിയും വച്ചുള്ള കളിയും ഞാന്‍ ആരുടെ കൂടെ കളിക്കും? വിളിക്കുമ്പൊഴൊക്കെയും “ എണേ നീ എപ്പാ നാട്ടില്‍ വരുവാ? എണേ ജന്തു വേഗം വരണേ...” എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞിട്ടിപ്പൊ ഞാന്‍ തനിച്ചായി...<br /><br />സാരില്ലടാ... ഇതും ജീവിതത്തിന്റെ ഭാഗമല്ലെ...<br /><br />ഞാന്‍ ഇവിടേക്കു വരാന്‍ ഒരുങ്ങിയപ്പോള്‍ നീ ഒരുപാട് വിഷമിച്ചില്ലെ? എന്നെ കെട്ടിപ്പിടിച്ച് കരഞ്ഞത് ഞാന്‍ ഇന്നുമോര്‍ക്കുന്നു.<br /><br />“ എണേ നീ പോണ്ടാ...” അത്രയും പറഞ്ഞപ്പോഴെക്കും അവളുടെ ശബ്ദമിടറിയിരുന്നു...<br /><br />അന്നൊക്കെ എത്രയോ വട്ടം നീ എന്നെ ഉമ്മ വെച്ചിട്ടുണ്ടെന്നോ? എന്റെ ഒരു ഉമ്മ കിട്ടാന്‍ വേണ്ടി ഒരു കൊച്ചു കുഞ്ഞിനെപ്പോലെ നീ വാശിപിടിച്ചിരുന്നു.<br /><br /><strong>“ഫെമിന നീയിന്നറിയണം... ഞാന്‍ നിന്നെ ഒരുപാട് സ്നേഹിച്ചിരുന്നു... ഒരുപാട്... നീയെന്നെയും ഞാന്‍ നിന്നെയും പിരിയുമെന്നത് എന്നെപ്പോലെ തന്നെ നിനക്കും അറിയാവുന്ന സത്യമായിരുന്നു... അതുകൊണ്ടുതന്നെ പിരിയുമ്പൊ നീ ഒരുപാട് വിഷമിച്ചാലൊ എന്നു കരുതിയാണ് ഞാന്‍ നിന്നെ ഒഴിവാക്കിയതും എന്റെ സ്നേഹത്തിന് ഒരു അതിരിട്ടതും...”</strong><br /><br />വിവാഹസമ്മാനമായി നിനക്കേറ്റവും ഇഷ്‌ടമുള്ള എന്റെ ഒരായിരം ചുംബനങ്ങള്‍....<br /><br />അവളുടെ ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും നല്ല ദിവസാമാണിന്ന്. എന്റെ ഫെമിന ഇപ്പൊ അണിഞ്ഞൊരുങ്ങി നില്‍ക്കുകയാവും. ഞാനിലാത്തതിന്റെ പരിഭവം നിന്റെ വാക്കുകളിലുണ്ടായിരുന്നു. ഏഴു കടലുകള്‍ക്കിപ്പുറമാണെങ്കിലും എന്റെ പ്രാര്‍ത്ഥനകള്‍ എന്നുമെപ്പോഴും നിന്നോടൊപ്പമുണ്ട്...<br /><br /><strong>സര്‍വ്വമംഗളങ്ങളും നേരുന്നു........</strong></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1915872095020384419-5514892346667516097?l=nomparam.blogspot.com' alt='' /></div>Chinnushttp://www.blogger.com/profile/00745425381165869040noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-1915872095020384419.post-39352549893869187512007-04-26T11:55:00.000+04:002007-04-26T11:56:07.546+04:00<strong><span style="font-size:180%;">ഒന്നാം ചരമവാര്‍ഷികം [26.04.2007]</span></strong><br /><br /><br /><a href="http://bp3.blogger.com/_0ig4fG8LMGg/RjBa_EX92LI/AAAAAAAAACE/3TA8Lj6ENS8/s1600-h/gp1.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5057642421089589426" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://bp3.blogger.com/_0ig4fG8LMGg/RjBa_EX92LI/AAAAAAAAACE/3TA8Lj6ENS8/s320/gp1.JPG" border="0" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1915872095020384419-3935254989386918751?l=nomparam.blogspot.com' alt='' /></div>Chinnushttp://www.blogger.com/profile/00745425381165869040noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1915872095020384419.post-6813100533059429992007-04-26T10:03:00.000+04:002007-04-26T11:53:07.349+04:00ഇതെന്റെ അച്ചച്ചന്റെ ഫോട്ടൊയാ. പേരു ഭാസ്‌കരന്‍. അറിയുന്നവരൊക്കെ വാസുവേട്ടാ എന്നാ വിളിക്കാറുള്ളത്. അച്ചച്ചന്‍ ഓര്‍മ്മയായ് മാറിയിട്ട് ഇന്നേക്കു ഒരു വര്‍ഷം തികയുന്നു. കഴിഞ്ഞ വര്‍ഷം ഇതേ ദിവസമാണ് അച്ചച്ചന്‍ ഞങ്ങളെ വിട്ടു പോയതു. നഷ്‌ടങ്ങളുടെ പുസ്‌തകത്തിലേക്ക് ഒരു എന്‍‌ട്രി കൂടി...<br /><br />ഇനി അച്ചച്ചന്റെ കുറെയേറേ നല്ല ഓര്‍മ്മകള്‍ മാത്രം...<br /><br />“ അച്ചച്ചോ” എന്ന് വിളിക്കുംബോള്‍ വിളികേള്‍ക്കാന്‍ ഇനിയാരുമില്ല. ചെവിക്കു പിടിക്കാനും മിഠായി വാങ്ങിത്തരാനും ആരുമില്ല. കഥ പറഞ്ഞു തരാനും ഇനി അച്ചച്ചനില്ല... ശബരിമലയും അരവണപായസവും എല്ലാം ഓര്‍മ്മകള്‍... പച്ച നിറത്തിലുള്ള കുപ്പിവളകള്‍ വാങ്ങിത്തരാനും ഇനി അച്ചച്ചന്‍ വരില്ല...<br /><br />“ ചിമ്മാ മോളെ... അച്ചച്ചനു ഒരു സിസ്സര്‍ വാങ്ങീട്ട് വാ” എന്നു പറയാനും ആരുമില്ല...<br /><br />പാലമരത്തിലെ യക്ഷിയും, മീശയില്ലാത്ത ഗന്ധര്‍വനും, കനിഞ്ഞനുഗ്രഹുക്കുന്ന ദേവിദേവന്മാരും അച്ചച്ചന്റെ കഥകളിലൂടെ എന്റെ സുഹൃത്തുക്കളായി. അച്ചച്ചനു ഒരുപാട് കഥകളറിയാമായിരുന്നു. ഭൂതം പ്രേതമൊക്കെ പേടിയാണേലും ഇവരുടെയൊക്കെ കഥ കേള്‍ക്കാന്‍ എനിക്കു വലിയ ഇഷ്‌ടമായിരുന്നു. കള്യങ്കാട്ട് നീലി, കടാങ്കോട്ട് മാക്കം, കായംകുളം കൊച്ചുണ്ണി. അച്ചച്ചനറിയാത്ത കഥകളൊന്നുമില്ല.<br /><br />അന്നൊരു ദിവസം അച്ചച്ചന്‍ കുളിക്കാന്‍ വേണ്ടി വെള്ളം ചൂടാക്കുവായിരുന്നു. അടുക്കളവശത്തെ പുറത്തുള്ള അടുപ്പില്‍ ഓലയും മറ്റും കത്തിച്ചാണ് വെള്ളം ചൂടക്കുന്നത്. തറയില്‍ അച്ചച്ചന്റെ സന്തതസഹചാരിയായ സിഗറെറ്റും. അപ്പൊഴാ‍ണ് ഞങ്ങള്‍ക്ക് (ഞാനും അഞ്ജുവും) ഒരാഗ്രഹം തോന്നിയത്. അച്ചച്ചനു സിഗററ്റ് വലിക്കാമെങ്കില്‍ ഞങ്ങള്‍ക്കെന്തുകൊണ്ട് ആയിക്കൂടാ? അച്ചച്ചന്‍ വെളിച്ചെണ്ണയെടുക്കാന്‍ പോയ തക്കത്തിനു ഞങ്ങളു അതടിച്ചുമാറ്റി വീടിന്റെ പുറകുവശത്തേക്കു പോയി. അച്ചച്ചന്‍ തിരിച്ചുവന്നു നോക്കുമ്പോഴെക്കും സുഹൃത്തിനെ കാണാനില്ല. അപ്പൊ തന്നെ കാര്യം പിടികിട്ടിയ അച്ചച്ചന്‍ ദേ വരുന്നു കയ്യിലൊരു വടിയുമായി. സിഗററ്റിന്റെ ഏതു അറ്റത്ത് തീ കൊടുക്കണമെന്നറിയാതെ വിഷമിച്ചിരിക്കുവായിരുന്നു ഞങ്ങള്‍ രണ്ടും.<br /><br />ചെവിക്കു പിടിച്ചപ്പൊഴാ അച്ചച്ചന്‍ ഇതൊക്കെ കണ്ടുകൊണ്ടിരിക്കുവായിരുന്നെന്ന് മനസ്സിലായത്. തല്ലുമെന്നാ കരുതിയത് പക്ഷെ ഇല്ലാട്ടോ. “ ചിമ്മാ ഇതു കുട്ട്യോള്‍ക്കുള്ളതല്ല...” എന്നും പറഞ്ഞ് ഞങ്ങള്‍ക്കു മിഠായി വാങ്ങിക്കാന്‍ പൈസയും തന്നു.<br /><br />ഇതുപോലെ ഇനിയുമൊരുപാട് ഓര്‍മ്മകളുണ്ട്.<br /><br />അവസാനമായി ഒരു നോക്ക് കാണാന്‍ പോലും പറ്റിയില്ലല്ല്ലോയെന്നോര്‍ക്കുമ്പൊഴണ് സങ്കടം. ഒന്നുകാലുതൊട്ടു വന്ദിക്കാന്‍ പോലും പറ്റിയില്ല...<br /><br />എവിടെയായിരുന്നാലും അച്ചച്ചന്റെ സ്നേഹവും പ്രാര്‍ത്ഥനയും എന്നും എന്നോടൊപ്പമുണ്ടാവും...<br /><br /><strong>“എന്റെ വഴിയില്ലെന്നും വിളക്കായ് നിന്ന ദിവ്യപ്രകാശമേ...</strong><br /><strong>നീ തന്നോരാ സ്നേഹമന്ദാരങ്ങളെന്നും വാടാതെ കാക്കുമീ ജീവിതാന്ത്യംവരെ...”</strong><br /><strong></strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1915872095020384419-681310053305942999?l=nomparam.blogspot.com' alt='' /></div>Chinnushttp://www.blogger.com/profile/00745425381165869040noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-1915872095020384419.post-62119098257631778022007-04-21T12:07:00.000+04:002007-04-21T12:35:59.624+04:00<strong><span style="font-size:180%;">നിന്റെ ഓര്‍മ്മയ്‌ക്കായ്‌... </span></strong><br /><strong><span style="font-size:85%;">[19 ഫിബ്രുവരി, 2005 - നിന്റെ ഓര്‍മ്മകള്‍ക്കു മുന്നില്‍...</span></strong><strong><span style="font-size:85%;">]<br /></span></strong><br />നീയൊരു ഓര്‍മ്മയായി മാറിയിട്ടു രണ്ടു വര്‍ഷം<br />നീ എന്നെ വിട്ടു പിരിഞ്ഞിട്ടു ഇന്നേക്കു രണ്ടു വര്‍ഷം<br />എന്നെ തനിച്ചാക്കിയകന്നപ്പൊഴും എനിക്കു കൂട്ടായ്‌ നിന്റെ ഓര്‍മ്മകള്‍<br />‍നിന്റെ ഓര്‍മ്മകള്‍ മാത്രം…<br />ഞാന്‍ കയറിയ ബസ്സില്‍ കയറാനായ്‌ ഓടിയതും<br />നിന്റെ കൂട്ടുകാരനോടു സംസാരിച്ചു നിന്നതിന്‌<br />എന്നോടു നീ പിണങ്ങിയതും<br />ഇന്നലെയെന്നതുപോലെ ഞാനോര്‍ക്കുന്നു…<br /><br />നീയില്ലാത്ത ആ ക്ലാസ്സ്‌ റൂമും പ്ലേഗ്രൗണ്ടും<br />ഒരു മരുഭൂവിലെന്നപോലെ തോന്നിയെനിക്ക്‌<br />നീയില്ലാത്ത ആ ലഞ്ച്ബ്രേക്കും ഇന്റര്‍വലും<br />ക്ലാസ്സിലെങ്ങുമൊരു നിശബ്ദതയായിരുന്നു …<br />ലൈബ്രറിയില്‍ പോലും വല്ലാത്ത ഒരു സയലെന്‍സ്‌<br />നീയില്ലാതെ കടന്നുപോയ യൂത്ത്‌ ഫെസ്റ്റിവലും ആന്വല്‍ ഡേയും<br />നീയില്ലാതെ കടന്നുപോയ ഓരോ എക്സാംസും<br />നീയില്ലാത്തതു ഞാനറിഞ്ഞു…<br /><br />നീപോലുമറിയാതെ നിന്നെ ഞാന്‍ ഒത്തിരി സ്നേഹിച്ചിരുന്നു<br />എന്നിട്ടും എന്നെ തനിച്ചാക്കി നീയകന്നുപോയി<br />അന്നവസാനമായി നിന്നെ കണ്ടത്‌ ഞാനിന്നുമോര്‍ക്കുന്നു<br />എന്നത്തെയും പോലെ അന്നും ബസ്‌ കാത്തുനില്‍ക്കെ<br />ചീറിപ്പാഞ്ഞുവന്ന ആ ബസ്സില്‍ നീ ഉണ്ടായിരുന്നു<br />നിര്‍ത്താതെ പോയ ബസ്സില്‍നിന്നും നീ എന്നോടു യാത്ര പറഞ്ഞകന്നു<br />പതിവിലേറെ തിളക്കമുണ്ടായിരുന്നു നിന്റെ കണ്ണുകള്‍ക്ക്‌<br />എന്നത്തേക്കാളും ഹാപ്പിയായിരുന്നു നീ<br /><br />ഇനി തമ്മിലൊരിക്കലും കാണില്ലെന്നറിഞ്ഞുകൊണ്ടാണോ<br />അന്നു നീ കൈവീശി യാത്രപറഞ്ഞതു ?<br />അന്നു നീ ചിരിച്ചതും?<br />ഇനിയൊരിക്കലും കാണാന്‍ പറ്റാതത്ര ദൂരേയ്ക്കാണു<br />നീ പോയതെന്നു ഞാന്‍ അറിഞ്ഞില്ല<br />അറിഞ്ഞിരുന്നെങ്കില്‍ പോകാന്‍ ഞാന്‍ സമ്മതിക്കില്ലായിരുന്നു<br />സ്വയമെരിഞ്ഞില്ലാതാവാന്‍ തീരുമാനിക്കും മുമ്പെ ഒരിക്കലെങ്കിലും<br />നിനക്കെന്നെക്കുറിച്ചൊന്നോര്‍ക്കാമായിരുന്നില്ലെ ?<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1915872095020384419-6211909825763177802?l=nomparam.blogspot.com' alt='' /></div>Chinnushttp://www.blogger.com/profile/00745425381165869040noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-1915872095020384419.post-16463431008145465182007-04-21T11:43:00.001+04:002007-04-21T12:01:41.615+04:00<strong><span style="font-size:180%;">അറിഞ്ഞില്ല ഞാന്‍...</span></strong><br /><br />നിന്റെ കിനാവുകളില്‍<br />ഞാന്‍ നിറഞ്ഞിരുന്നുവോ?<br />അറിഞ്ഞില്ല ഞാന്‍...<br />എന്റെ വാക്കുകള്‍<br />നിന്നെ വേദനിപ്പിച്ചിരുന്നുവോ?<br />അറിഞ്ഞില്ല ഞാന്‍...<br />എന്റെ ദിനങ്ങളിലെന്നും നീ<br />അലിഞ്ഞില്ലാതായിരുന്നു...<br />എങ്കിലും...<br />ഇന്നെന്റെ ഓര്‍മ്മകളില്‍<br />നീ മാത്രം നിറയുന്നുവെന്നും<br />നീയറിഞ്ഞോ?<br />എന്റെ നിനവുകളിലൊരുനാളും<br />നീ തെളിഞ്ഞിരുന്നില്ല...<br />എങ്കിലും...<br />ഇന്നെന്റെ ചിന്തകളില്‍, സ്വപ്നങ്ങളില്‍ ഇനിയെന്നും<br />നീ മാത്രം നിറയുമെന്നതും<br />നീയറിഞ്ഞോ?<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1915872095020384419-1646343100814546518?l=nomparam.blogspot.com' alt='' /></div>Chinnushttp://www.blogger.com/profile/00745425381165869040noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-1915872095020384419.post-3585063853887786402007-04-21T11:04:00.000+04:002007-04-21T12:01:17.414+04:00<strong><span style="font-size:180%;">അമ്മ</span></strong><br /><br />നിലവിളക്കുപോല്‍ നീ തിളങ്ങിനില്‍ക്കെ<br />മറ്റൊരു പ്രകാശമെന്തിനു വെറുതേ<br />കണിക്കൊന്ന പൂവിട്ടപോല്‍ നീ അരികില്‍നില്‍ക്കെ<br />മറ്റൊരു കണിയെന്തിനെന്‍ കണ്ണുകള്‍ക്ക്...<br />കുഞ്ഞായിരുന്ന നാള്‍മുതല്‍ക്കെ<br />എന്‍റെ ശബ്ദവും കാഴ്ചയും ഗന്ധവുമൊക്കെ എന്നമ്മയല്ലെ...<br /><br />എന്‍റെ വയലിനിലെ സംഗീതമായ്‌<br />എന്‍റെ വരകളിലെ വര്‍ണ്ണങ്ങളായ്‌<br />ഇരുളടഞ്ഞ വഴികളിലെന്‍ വഴികാട്ടിയായ്‌<br />എന്നമ്മയെന്നും എന്നോടൊപ്പമില്ലേ...<br />സ്നേഹത്തിന്‍ ആദ്യാക്ഷരങ്ങള്‍ പഠിപ്പിച്ചെന്നെ<br />കൈവിരല്‍തുംബുപിടിച്ചു നടത്തിയതുമെന്നമ്മയല്ലേ...<br /><br />അറിഞ്ഞുമറിയാതെയും എന്തുമാത്രം ഞാന്<br />‍അമ്മയെ നോവിചിട്ടുണ്ടെന്നാകിലും,<br />മാറ്റമില്ലാതെ തുടരുന്നു ആ മനസ്സിലെ സ്നേഹം...<br />ഒരിറ്റുപോലും കുറയാതെ ആ മനസ്സിലെ വാല്‍സല്യം...<br />മഞ്ഞും, മഴയും, വെയിലും, പകലും മാറിമാറിവന്നെത്തുമ്പൊഴും<br />മാറ്റമില്ലാതെ തിളങ്ങിനില്‍ക്കും ആ മനസ്സിലെ നന്മ...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1915872095020384419-358506385388778640?l=nomparam.blogspot.com' alt='' /></div>Chinnushttp://www.blogger.com/profile/00745425381165869040noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1915872095020384419.post-50583303777081061172007-04-12T10:11:00.000+04:002007-04-21T12:00:53.233+04:00<strong><span style="font-size:180%;color:#3366ff;">വിഷു ആശംസകള്‍...</span></strong><br /><br /><br /><a href="http://bp2.blogger.com/_0ig4fG8LMGg/Rh3Nzhi57xI/AAAAAAAAABw/tY6k0LaXPeM/s1600-h/bg1123.gif"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5052420642041360146" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://bp2.blogger.com/_0ig4fG8LMGg/Rh3Nzhi57xI/AAAAAAAAABw/tY6k0LaXPeM/s320/bg1123.gif" border="0" /></a><br /><div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1915872095020384419-5058330377708106117?l=nomparam.blogspot.com' alt='' /></div>Chinnushttp://www.blogger.com/profile/00745425381165869040noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1915872095020384419.post-10729866168780509842007-04-12T09:52:00.000+04:002007-04-21T12:00:19.207+04:00<a href="http://bp3.blogger.com/_0ig4fG8LMGg/Rh3NVxi57wI/AAAAAAAAABo/CZcD7YhEo84/s1600-h/untitled.bmp"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5052420130940251906" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://bp3.blogger.com/_0ig4fG8LMGg/Rh3NVxi57wI/AAAAAAAAABo/CZcD7YhEo84/s320/untitled.bmp" border="0" /></a><br /><div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1915872095020384419-1072986616878050984?l=nomparam.blogspot.com' alt='' /></div>Chinnushttp://www.blogger.com/profile/00745425381165869040noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1915872095020384419.post-63210584746347465742007-04-12T09:39:00.000+04:002007-04-21T11:59:38.265+04:00<strong><span style="font-size:180%;">വന്ദേ മുകുന്ദ ഹരേ...</span></strong><br /><br />കാര്‍മുകില്‍വര്‍ണ്ണാ... കൃഷ്‌ണാ...<br />പൂവായ് വിരിയാന്‍ കഴിഞ്ഞിരുന്നെങ്കില്‍<br />‍നിന്‍ കാലടികളില്‍ ജന്മം സഫലം...<br />മയില്‍പ്പീലിയായി പിറന്നിരുന്നെങ്കില്‍<br />‍ഞാന്‍ നിന്റെ കേശമലങ്കരിക്കാം...<br />പൊന്നോടക്കുഴലായിരുന്നെങ്കിലോ<br />നിന്നുടെചുണ്ടില്‍ വിരിയുന്ന നാദമാകാം...<br /><br />യദുകുല നാഥാ... രാധാമാധവാ...<br />കൃഷ്‌ണതുളസ്സിക്കതിരായിരുന്നെങ്കിലോ<br />നിന്റെയാപാദപത്മങ്ങളില്‍ വീണലിയാം...<br />സുഗന്ധമുയര്‍ത്തുന്ന കര്‍പ്പൂരമായിരുന്നെങ്കിലോ<br />നിന്നെ പൂജയ്‌ക്കെരിഞ്ഞു ഞാന്‍ തീര്‍ന്നോളാം...<br />നിത്യവും നിന്നെ കണികണ്ടുണരാന്‍ കഴിഞ്ഞാല്‍<br />‍അതിലാണടിയന്റെ ജന്മപുണ്യം...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1915872095020384419-6321058474634746574?l=nomparam.blogspot.com' alt='' /></div>Chinnushttp://www.blogger.com/profile/00745425381165869040noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-1915872095020384419.post-56179456812933134762007-04-05T13:45:00.001+04:002007-04-21T11:59:02.701+04:00<strong><span style="font-size:180%;">ഒരു ദിവസത്തെ പ്രണയം</span></strong><br /><br />ഇന്നലെയൊരു ദിവസം മാത്രമെ<br />ദൈവമനുവധിചു തന്നുള്ളൂ<br />നിന്നെ സ്നേഹിക്കാന്‍...<br /><br />നിന്നെ ഞാന്‍ സ്നേഹിച്ചു<br />സ്നേഹിച്ചു വീര്‍പ്പുമുട്ടിച്ചു<br />നിന്റെ സ്നേഹം ഞാന്‍ പിടിച്ചു വാങ്ങാന്‍ ശ്രമിച്ചൂ...<br /><br />ഒരു ദിവസത്തേക്കു നീയുമെന്നെ സ്നേഹിച്ചു<br />എനിക്കര്‍ഹതയില്ലാത്ത സ്നേഹം<br />നീയെനിക്കളവില്ലാതെ തന്നു...<br /><br />ഇന്നിതാ ഇവിടെ നമ്മുക്ക് പിരിയാം<br />നിനക്കുനിന്റെ വഴി എനിക്കെന്റേതും<br />എങ്കിലും വിട പറയുന്നില്ല...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1915872095020384419-5617945681293313476?l=nomparam.blogspot.com' alt='' /></div>Chinnushttp://www.blogger.com/profile/00745425381165869040noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-1915872095020384419.post-58240646760500066492007-04-05T10:34:00.000+04:002007-04-21T11:59:18.299+04:00<strong><span style="font-size:180%;">ഒരു നിമിഷം<br /></span></strong><br />ഒരു നിമിഷമെങ്കില്‍ ഒരു നിമിഷം<br />ഞാന്‍ നിന്റേതു മാത്രമായിരുന്നെങ്കില്‍...<br />നീയെന്റെ മാത്രമാകണമെന്നു ഞാന്‍ പറയില്ല<br />അതെന്റെ സ്വാര്‍ത്ഥതയാവും...<br />നിന്നിലലിഞ്ഞ് ഞാനില്ലാതാവും വരെയെങ്കിലും<br />നിനക്കെന്നെയൊന്നു പ്രണയിക്കാമോ?<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1915872095020384419-5824064676050006649?l=nomparam.blogspot.com' alt='' /></div>Chinnushttp://www.blogger.com/profile/00745425381165869040noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-1915872095020384419.post-56417673717752621952007-03-28T11:19:00.000+04:002007-04-21T11:58:12.788+04:00<span style="font-size:180%;"><strong>ഓര്‍മ്മകള്‍...</strong></span><br /><br />നിറം ചാര്‍ത്തുന്ന<br />ഓര്‍മ്മകളുടെ വര്‍ണ്ണപുഷ്പങ്ങള്‍<br />മനസ്സില്‍ കുളിരു നിറയ്ക്കുന്നു...<br />മഞ്ഞും പൊഴിയുമ്പൊഴും<br />മഴ പെയ്യുമ്പൊഴും<br />ഒരു പൂവിരിയുമ്പൊഴും പിന്നതിന്‍<br />ദലങ്ങളോരോന്നായി കൊഴിയുമ്പൊഴും<br />ഒരോ ദിനവും പുലരുമ്പൊഴും<br />പിന്നെ രാവു വന്നെത്തുമ്പൊഴും<br />മായാതെ മങ്ങാതൊരിക്കലും<br />ഒളിമങ്ങാതെ തിളങ്ങിനില്‍ക്കുവതെന്നും<br />ഓര്‍മ്മകള്‍ മാത്രം...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1915872095020384419-5641767371775262195?l=nomparam.blogspot.com' alt='' /></div>Chinnushttp://www.blogger.com/profile/00745425381165869040noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-1915872095020384419.post-71225434676761800202007-03-27T12:51:00.000+04:002007-04-21T11:57:47.500+04:00<strong><span style="font-size:180%;">ഒരു മധുരക്കിനാവിന്‍ ലഹരിയില്‍...</span></strong><br /><br />അതെ ഒരു മധുരക്കിനാവിന്‍ ലഹരിയിലായിരുന്നു ഞാന്‍ ഇന്നലെ രാത്രിയില്‍. എല്ലാവരും പറഞ്ഞുപറഞ്ഞു കല്ല്യാണമോഹങ്ങള്‍ ചേക്കേറിയ ഒരു പെണ്‍മനസ്സിന്റെ സ്പന്ദനമാണോയെന്നറിയില്ല.<br /><br />രാത്രി 11:30ന്‌ ഉറങ്ങാന്‍ കിടന്നെങ്കിലും ഉറക്കം വന്നില്ല. മനസ്സാകെ അസ്വസ്ഥമായിരുന്നു. ഉച്ചയ്ക്കു ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നടിനിടയില്‍ നടന്ന ചര്‍ച്ചയിലായിരുന്നു മനസ്സു മുഴുവന്‍. എന്റെ കല്ല്യാണം അതായിരുന്നു ചര്‍ച്ചാവിഷയം. എന്റെ പ്രായത്തിലുള്ളവരാണ്‌ വല്ല്യമ്മയുടെയും ചെറിയമ്മയുടെയും മക്കള്‍. അവര്‍ക്കൊക്കെ കല്ല്യാണമായി. മാത്രമല്ല എന്റെ അയല്‍വാസിയും ബാല്യകാലസഖിയുമായ ഫെമിനയ്ക്കും കല്ല്യാണമായി. ഇത്രയുമോ എന്റെ കൂടെ പടിച്ചിരുന്ന കുട്ടികളില്‍ ചിലരുടെ കല്ല്യണം കഴിഞ്ഞ്‌ ഒരോ കുട്ടിയുമായി!! അപ്പോള്‍ പിന്നെ അഛ്ചനുമമ്മയും ആദിപിടിച്ചു നടക്കുന്നതില്‍ തെറ്റുണ്ടോ?<br /><br />ചര്‍ച്ച പുരോഗമിക്കുകയാണു.<br /><br />"രണ്ടു മാസത്തെ അവധിയെ ഉള്ളൂ. ഇതിനിടയില്‍ ഇവളുടെ കല്ല്യാണം ശരിയായാല്‍ എന്തു ചെയ്യും?” അമ്മയുടേതായിരുന്നു ചോദ്യം.<br /><br />ദേ വരുന്നൂ അനിയന്റെ കമണ്റ്റ്‌ "കെട്ടിച്ചുവിടണം... പോത്തുപോലെ വളര്‍ന്നില്ലെ?”<br /><br />“നീ പോട" എന്നുപറഞ്ഞു വിഷയം മാറ്റാന്‍ ശ്രമിക്കുമ്പൊഴെക്കും അഛ്ചന്‍ ഇടപെട്ടു.<br /><br />"ജൂണില്‍ നാട്ടില്‍ പോകുമ്പോള്‍ കുറച്ചു ആഭരണങ്ങള്‍ കരുതണം. ബാക്കിയൊക്കെ വരുന്നതുപോലെ ചെയ്യാം. "<br /><br />"ഇപ്പൊ വേണ്ട അഛ്ചാ" എന്നു പറഞ്ഞു ഞാന്‍ ഒഴിഞ്ഞുമാറി.<br /><br />"എന്നും അഛ്ചനും അമ്മയും കൂടെയുണ്ടാകുമോ? നീ എന്താ കുട്ടീ ജീവിതത്തെ പറ്റി കരുതിയിരിക്കുന്നെ? ഇതൊന്നുമല്ല ഇനിയുമൊരുപാടു ദൂരം യാത്ര ചെയ്യാനുണ്ട്‌. നിന്നെ ഭദ്രമായി ഒരാളെയേല്‍പ്പിച്ചിട്ടുവേണം ഞങ്ങള്‍ക്കു സമാധാനമായി കണ്ണടക്കാന്‍..." ഇത്രയും പറഞ്ഞുതീര്‍ന്നപ്പോഴേക്കും അഛ്ചന്റെ വാക്കുകളിടറി കണ്ണുനിറഞ്ഞു. പിന്നെ ഞാനൊന്നും പറഞ്ഞില്ല.<br />എല്ലാവരും കുറച്ചുനേരത്തേക്ക്‌ നിശബ്ദരായി...<br /><br />ഈ സംഭാഷണങ്ങളൊക്കെ ഓര്‍ത്തുകിടന്ന്‌ എപ്പോഴാ ഉറങ്ങിയതെന്നു അറിയില്ല. അറിയാതെ ഉറക്കത്തിലേക്കു വഴുതിവീഴുമ്പോളും മനസ്സില്‍ ഇതു തന്നെയായിരുന്നു ചിന്ത. അങ്ങനെ ഉറക്കത്തില്‍ നിന്നും ഒരു സ്വപ്നാടനം...<br /><br />നാട്ടിലാണ്‌ ഞാനിപ്പോള്‍. മുറ്റത്ത്‌ അലങ്കരിച്ച പന്തലും നിറയെ ആളുകളെയും കാണാം. അതെ, എന്റെ കല്ല്യാണം തന്നെ. ബന്ധുക്കളും കൂട്ടുകാരും അങ്ങനെ ഒത്തിരിപേരുണ്ട്‌. കൂട്ടുകാരുമായി സംസാരിക്കുകയായിരുന്നു ഞാന്‍. ചെറുക്കന്റെ ആളുകളെത്തി. കുറച്ചുകഴിഞ്ഞപ്പോഴെക്കും മെറൂണ്‍ നിറത്തിലുള്ള ഒരു കാഞ്ചീപുരം പട്ടുടുത്ത്‌ സര്‍വ്വാഭരണവിഭൂഷിതയായി കയ്യില്‍ ഒരു പൂത്താലവുമായി കതിര്‍മണ്ഡപത്തിലേക്ക്‌. ചന്ദന നിറത്തിലുള്ള മുണ്ടും ഷര്‍ട്ടും ധരിച്ച്‌ അവിടെയിരിക്കുന്നു എന്റെ വരന്‍. ഒറ്റനോട്ടത്തില്‍ തന്നെ ആരും ഇഷ്ടപ്പെടുന്ന പ്രകൃതം.<br /><br />താലികെട്ടു കഴിഞ്ഞു. പിന്നെ ക്യാമറക്കാരന്റെ കളിയായിരുന്നു. ഒടുവില്‍ സദ്യയും ഒക്കെ കഴിഞ്ഞു വീട്ടില്‍ നിന്നും ഇറങ്ങാന്‍ നേരമായപ്പോഴാണു മനസ്സിലെവിടെയോ ഒരു വേദന. അഛ്ചനേയും അമ്മയേയും പിരിയാന്‍ നേരമായി... വഴക്കിടാന്‍ ഇനി അനിയനേയും കിട്ടില്ല... പോയല്ലെ പറ്റൂ. വേരോടെ പിഴുതെടുക്കുംപോലെ... ഒരു പറിച്ചുനടലിന്റെ വേദന... പക്ഷെ അപ്പോ ഒട്ടും നിനച്ചിരിക്കാതെ എന്റെ കൈ പിടിച്ചു ആശ്വസിപ്പിക്കാന്‍ ആ കരങ്ങള്‍ ഉണ്ടായിരുന്നു... ഇനിയങ്ങോട്ടുള്ള ഓരോ യാത്രയിലും ഈ കരങ്ങള്‍ കൂട്ടുണ്ടാകുമെന്ന തിരിച്ചറിവ്‌ ഒരാശ്വാസമായി...<br /><br />പിന്നീടങ്ങോട്ട്‌ യാത്രയിലായിരുന്നു ഞാന്‍. തനിച്ചല്ല താങ്ങും തണലുമായി ആ രൂപം. ഇണങ്ങിയും പിണങ്ങിയും ഒരുപാട്‌ യാത്ര ചെയ്തു. ചിലപ്പൊഴൊക്കെ കൂട്ടായി അഛ്ചനമ്മമാര്‍ സഹോദരങ്ങള്‍. പിന്നീടെപ്പോഴൊ എന്റെ യാത്ര ഒരു ഇരുണ്ട വഴിയിലൂടെ. അപ്പോഴും പേടിക്കേണ്ടെന്നു പറഞ്ഞ്‌ കൈകോര്‍ത്തുപിടിച്ചിരുന്നു. ആ യാത്രയിലെവിടെയൊവച്ച്‌ അഛ്ചനേയും അമ്മയേയും നഷ്ടമായി...<br /><br />അഛ്ചനേയും അമ്മയേയും വിളിച്ച്‌ വാവിട്ടുനിലവിളിക്കുംബോളും നെഞ്ചോടുചേര്‍ത്തുപിടിച്ചു ആശ്വസിപ്പിച്ചൂ...<br /><br />"ഞാനുണ്ടു കൂടെ... എന്നും..." ഇത്രയും പറഞ്ഞ്‌ എണ്റ്റെ കണ്ണില്‍ നിന്നുതിരുന്ന കണ്ണുനീര്‍ തുടച്ചു...<br /><br />പിന്നീടു വീണ്ടും ആ യാത്ര തുടര്‍ന്നു... കാതങ്ങളേറേ താണ്ടി... കാലങ്ങളോളം...<br />കാലിടറിവീഴാറായപ്പോഴൊക്കെയും കൈപിടിചു നടത്തി... ദാഹിച്ചുവലഞ്ഞപ്പോള്‍ തെളിനീരുറവയായ്‌... എന്റെ ജീവിതത്തില്‍ സ്നേഹത്തിന്റെ ഒരു പെരുമഴക്കാലം തീര്‍ത്ത്‌ ഒത്തിരി ദൂരങ്ങല്‍ സഞ്ചരിച്ചു...<br /><br />"ഷിംന വേക്കപ്പ്‌... ഷിംന വേക്കപ്പ്‌..." എന്റെ മൊബൈലിലെ അലാറം ശബ്ദിച്ചപ്പൊള്‍ നേരം വെളുത്തെന്നു മനസ്സിലായി... ഈ കണ്ടുകൂട്ടിയതത്രയും സ്വപ്നമാനെന്നും മനസ്സിലായി...<br /><br />കണ്ടത്‌ സ്വപ്നമാണെങ്കിലും ജീവിതതിന്റെ ഒരു പൊരുള്‍ ഞാനിന്നരിയുന്നു... "പെറ്റുവളര്‍ത്തിയ അമ്മയും, ജന്‍മം തന്ന അഛ്ചനും, ഇണങ്ങിയും പിങ്ങങ്ങിയും കൂടെയുണ്ടായിരുന്ന അനിയനും നമുക്കൊപ്പം എന്നും കാണില്ല. ജീവിതത്തിന്റെ എതെങ്കിലുമൊരു ഘട്ടത്തില്‍ നമുക്കവരെ പിരിയേണ്ടതായി വരും പകരം ഈശ്വരന്റെ ഏറ്റവും വലിയ ധനമായി, സമ്മാനമായി ഇവരുടെയൊക്കെ സ്നേഹവും തലോടലും സാന്ത്വനവുമൊക്കെ ലയിച്ചുചേര്‍ന്ന മറ്റൊരു രൂപത്തെ നാം സ്വയം വരിക്കും. ഇനിയുള്ള യാത്രയില്‍ കൂട്ടായി... "<br /><br /><strong>"ആദ്യമായ്‌ കണ്ടതെന്റെ കിനാവിലാണെങ്കിലും<br />കണ്ടുകൊഴിഞ്ഞതൊരു കിനാവാണെങ്കിലും<br />നിനവേ നീയെന്റെ കവിതയാണ്‌...<br />സ്വപ്നമായിരുന്നെങ്കിലുമിന്നുഞ്ഞാനറിയുന്നു,<br />നശ്വരമാകുമീ ലോകത്തില്‍,<br />അനശ്വരമായി നിന്‍ സ്നേഹം മാത്രം... "</strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1915872095020384419-7122543467676180020?l=nomparam.blogspot.com' alt='' /></div>Chinnushttp://www.blogger.com/profile/00745425381165869040noreply@blogger.com10